مرا ببخش به بادها
هنگامی که می رقصند
مرا ببخش به برگ ها
به هنگامی که همرنگم می شوند
مرا لمس کن
برای لحظه ای
برای تمام من گفتن ها
برای خویش خواستن ها
مرا بچش
هنگامی که تو هستم
مرا بفهم
که تماماً ترانه ای شده ام
موسیقی ای برای تمام فصل ها
آوایی شده ام
بی مانند
مرا بکوش
برای ناب بودن ها
برای تمام بکر گفتن ها
مرا ببخش
برای تمام دوستت داشتن ها
مرا ببخش...
ندانـم در کــجا ایــن قــصه دیـدم و یـــا از قصــه پــردازی شنـیدم
که دو روبـه یکـی مـاده یکـی نـر به هم بودند عمری یـار و همسر
ملک با خـیل تازان شد به نخـجیر کـشیدند آن دو روبه را به زنـجیر
چــو پـیدا گـــشت آغــاز جــدایی عیـــان شــد روز خــتم آشــنایــی
یکی مویه کنان با جفت خود گفت که دگــر در کجا خواهـیم شد جفت
جوابش داد آن یـک از سر ســوز هــمانا در دکـــان پــوســـتین دوز
ز من عـرض ارادت کـن مـلک را بــه هر سـلک شـریفی منسلک را
ملک آن طعنه بـر مـهر و وفـا زن به آیــین مــحبت پشـــت پـــا زن!
اشک رازی است
لبخند رازی است
عشق رازی است
اشک، لبخند عشقم بود.
قصه نیستم که بگویی
نغمه نیستم که بخوانی
صدا نیستم که بشنوی
یا چیزی چنان که ببینی
یا چیزی چنان که بدانی
من درد مشترکم
پس، مرا فریاد کن.
درخت با جنگل سخن می گوید
علف با صحرا
ستاره با کهکشان
و من با تو سخن می گویم.
نامت را به من بگو
دستت را به من بده
حرفت را به من بگو
قلبت را به من بده
من ریشه های تو را دریافته ام.
دستت را به من بده
دست های تو با من آشناست
ای دیر یافته! با تو سخن می گویم
بسان ابر که با طوفان
بسان علف که با صحرا
بسان باران که با دریا
بسان پرنده که با آسمان
بسان درخت که با جنگل سخن می گوید.
چرا که من
ریشه های تو را دریافته ام
چرا که صدای من
با صدای تو آشناست.
کاشفان فروتن شاکران
.
پیش گویی های زرتشت پیامبر در مورد ایران و ایرانیان
١. مردمان شب با یکدیگر نان می خورند و به دوستی روند و روز دگر به جان یکدیگر چاره سازند و بد اندیشند.
٢. بوم گزندک (زمین لرزه) بسیار باشد و باران نبارد یا آنکه ببارد لیک بی موقع بارد.
٣. پادشاهی و فرمانروایی، همه از ایرانیان شود لیک در ایران، به نا ایرانیان رسد.
۴. بزرگان و شایستگان بی مزه رسند و بدتوانگران، از ایشان فرخنده تر شوند.
۵. دلقکی و نابکاری فزونی یابد و دلبستگی مردمان به درشتی و دهی باشد.
۶. مردم به رذیلت و دروغ گردند و هر آنچه گویند و کنند به سود خودشان باشد.
٧. دبیر را از نوشتن بد آید و هرکس از گفتار و پندار و پیمان خویش باز ایستد.
٨. برادر کهتر، برادر مهتر را زند و زن، شوی خویش را به مرگ ارزان بدهد.
٩. مردمان به تندی پیر شوند و هرکس از کردار بد خویش آگاه نباشد.
١٠. پسر، پدر و مادر را زند و اندر زندگی کدخدایی از ایشان جدا کند.
١١. بندگان به راه آزادگان روند و آزادگان به راه بندگان روند.
١٢. مردمان خوار و بد سگال، فرمانروا و چابکتر باشند.
١٣. سوار پیاده و پیاده سوار باشد.
به راستی پیش گویی های زرتشت پیامبر تا به امروز، محقق شده است؟ قضاوت با خود شما...
جاده ی عشق دو طرفه است؛ دور زدن
ممنوع!
.
.
تا خاک نشدی، خاکی باش!!
همیشه دلیل شادی کسی باش نه قسمتی از شادی او؛
و همـیشه قسمـتی از غم کسی باش نـه دلیل غـم او!
"زرتشت"
S-D
من با عشق آشنا شدم...
و چه کسی اینچنین آشنا شده است؟!
هنگامی لبخند زدم که محبتی نمانده بود!
هنگامی دستم را دراز کردم که دسـتی نبود!
هنگامی لب به زمزمه گشودم که مخاطبی نداشتم!
هنگامی سـرای داشـتم کـه درمـانده ای به جـای نبود!
هنگامی عاشق شدم کـه دلی در سـینه ای وجـود نـداشت!
و هنگامی تشنه آتش شدم که در برابرم دریا بود و دریا و دریا...
وای خدایا!!!
هر چه بیشتر بنوشم بیشتر تشنه میشوم!
این دیگر چه سرنوشتی است که مرا با خود به قعر کام فرو میبرد؟!
خاموش باش!! قرن ها نالیدن به کجا انجامید؟!
تو محکومی به زندگی کردن تا شاهد مرگ آرزوهای خودت باشی!!
نامم را پدرم انتخاب کرد...نام خانوادگیم را یکی از اجدادم...
دیگر بس است!!!
راهم را خودم انتخاب خواهم نمود.
کیست که خبر داشته باشد؟! آیا این جمعه ی آخر است؟!
به منتظرانت چه باید پاسخ داد؟!
چشم به راهت...
